Więc rozmawialiśmy o udostępnianiu zdjęć innym osobom, co oznacza, że ludzie są skłonni udostępniać Ci zdjęcia. Są. Chcą, żebyś je widział, podziwiał i komentował. Ale pożyczać je i używać we własnych postach na blogu i prezentacjach? To zupełnie inna sprawa. Zasadniczo prawa autorskie oznaczają to: jeśli coś stworzyłeś, jesteś jego właścicielem. Jeśli jesteś jego właścicielem, możesz decydować, co inni ludzie z tym zrobią. „Domyślne ustawienie” dla materiałów chronionych prawem autorskim jest takie, że nie możesz ich używać bez wyraźnej pisemnej zgody. Oznacza to, że jeśli ktoś nie wyśle Ci wiadomości e-mail lub listu z informacją: „Jasne, możesz używać mojego zdjęcia/wideo/pliku audio/tekstu pisemnego!”, nie możesz ich używać. Nigdy. Nigdy. Nawet jeśli są Twoimi znajomymi. Nawet jeśli dajesz im „rozgłos”. Nawet jeśli jesteś naprawdę sławny. Nawet jeśli uważasz, że ich zdjęcie/wideo/plik audio/tekst napisany jest wspaniały i wywołuje w Tobie ciepłe uczucia, i chcesz się tym podzielić ze światem. Nawet wtedy. Jednak istnieją pewne przypadki, w których możesz wykorzystać czyjąś treść bez jej wyraźnej pisemnej zgody. Nie musisz nawet jej o to pytać, ponieważ udzieliła Ci jej z góry. To się nazywa Creative Commons.